Bieluń Dziędzierzawa

Rośnie na uprawach zbóż, na rumowiskach, śmietniskach, czy w ogrodach z uwagi na ładny zapach i atrakcyjny wygląd kwiatu. Halucynogenne i trujące właściwości tej rośliny znane były już w antyku, z zapisków Imperium Rzymskiego. Ziarna czy liście były wykorzystywane do zatruwania oponentów politycznych, czy też następców tronu. Średnio 1g bielunia zawiera 2-4 mg alkaloidów. To właśnie przez nie roślina ta posiada właściwości halucynogenne, które głównie trafiają układ oddechowy, u osób wrażliwych może wywołać senność i amnezję. Śmiertelna dawka wynosi od 1mg do nawet 5g zależy to tylko i wyłącznie od indywidualnej odporności człowieka na substancje szkodliwe. Ze względów szkodliwych, nie udowodnionej skuteczności leku, oraz wysokiego prawdopodobieństwa popadnięcia w narkomanie zakazano używać bielunia, i jego przetworów w medycynie. Do objawów użycia należą dezorientacja, wesołość, gadatliwość, ruchliwość, po stany delirium, majaczenie, czy szał i wściekłość. Zatrucie zaś objawia się poprzez, zaburzenie widzenia i światłowstręt, sucha gorąca i zaczerwieniona skóra, przyspieszenie oddechu, silne napady kaszlu, suchość w jamie ustnej, nieustanne pragnienie, oraz śmierć.